Jezus is een Gave; wat is Hij je waard?

'A Savior is Born', FineArt door Joseph Brickley (geboren in 1973)

"Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven…"

Jesaja 9 : 5a

Tegen de Samaritaanse vrouw zei Jezus: “Indien gij de gave Gods kendet, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken…” Jezus noemt Zichzelf in Johannes 4 : 10 een 'gave' (dórea = een gift zonder dat verwacht wordt dat het wordt terugbetaald; een vrijwillige gift). Over een paar weken begint de actie Kerkbalans weer in de meeste kerken; anderen kennen een afgeleide daarvan: de vrijwillige bijdrage. Soms wordt de slogan gebruikt: "Wat is de kerk je waard?" Welnu vanuit de genoemde tekst en de dagtekst komt de vraag tot jou en mij: wat is deze Gave, Jezus, je waard?

De Gever

De dagtekst begint met een merkwaardig woordje: 'want'. Dat is een redengeving. Waar is onze tekst de oorzaak van? Als we teruglezen zien we in vers 1 dat het gaat over een volk dat in duisternis wandelt. Geestelijke duisternis, verstoken van God en de kennis van Zijn Woord. Het volk Israël én het volk van Juda hebben zwaar te lijden in de tijd van Jesaja; zeer zwaar. En tóch zullen ze verblijd zijn/worden. "Gij hebt dit volk vermenigvuldigd, maar Gij hebt de blijdschap niet groot gemaakt; zij zullen nochtans blijde wezen voor Uw aangezicht…" (vers 2). Hoe kan dat?
Wel, het juk waar ze onder gebukt gaan (vers 3) zal worden verbroken; reden tot blijdschap en opluchting. Maar er is nóg een reden voor die onbegrijpelijke blijdschap die zéker zal komen. Er zal een Kind worden geboren. Daarom staat er 'want' aan het begin van de dagtekst. Dit Kind zal dus voor blijdschap zorgen, dwars door en ná de verdrukking.
Dat Kind is een Jongetje, een Zoon. Jesaja volstaat niet met enkel te zeggen dat Hij geboren zal worden (let er eens goed op waar het accent ligt in de kerstdiensten die jij bezoekt?). Nee, Jesaja voegt eraan toe dat dit Kind 'gegeven' is. Is! Jesaja beleeft het alsof het al gebeurd is, terwijl het nog eeuwen zal duren! Zo zeker zál het gebeuren… en het is gebeurd!
Wie is de Gever? God de Vader; lees het maar in Johannes 3 vers 16 en 17 (we hebben daar al eerder bij stilgestaan):

Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.

De Gave

Deze grote Gave heeft de Vader met een doel gegeven. Om Zelf in het middelpunt te staan? Wij mensen geven nogal eens een cadeau aan anderen, om daarmee gezien te worden. Hoeveel wikken en wegen gaat er soms vooraf aan de koop van een cadeautje! Wat zullen de mensen wel zeggen als ik dit of dat geef… Of: is dit cadeau wel groot genoeg? Raar eigenlijk, als je er goed over nadenkt.
Nee, zo is de Vader niet. Hij gaf deze Gave om de wereld te behouden. Dit was de manier waarop Hij Zijn liefde uitbeeldde aan deze goddeloze en van Hem vervreemde wereld. Welk mens zou zo iets ooit doen? Daar moet je God voor zijn!
De Gave is 'de Zoon', die al in het Oude Testament was beloofd. Lees de Kanttekeningen:

Dat is, zal ons in de volheid des tijds geboren worden. De profeet spreekt van de geboorte van Christus niet anders dan of het alreeds geschied was, vanwege de zekerheid dezer profetie. Zie Jesaja 53, in de beschrijving van het lijden van Christus.

Hij is zowel de zoon van God (denk aan Psalm 2 : 7 waar staat: "De HEERE heeft tot Mij gezegd: Gij zijt Mijn Zoon, heden heb Ik U gegenereerd") als de zoon van Maria (Jesaja 7 : 14, waar we lezen: "Daarom zal de Heere Zelf ulieden een teken geven; ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUËL heten.").

Deze Zoon gaf Zich als vrijwillige Gave. Hij had in de eeuwigheid goed nagedacht over dit geschenk. Want Hij wilde juist wél gezien worden. Net zoals wij mensen doen? Nee, totaal niet. Hij wilde gezien worden door Zijn Vader. Hij wist dat, wanneer Hij in de volheid des tijds naar de aarde zou gaan, de Vader voortdurend naar Hem zou kijken, met grote gepassioneerde trots. "Kijk, dat is Mijn Zoon en dat doet Hij allemaal voor Mij! In zo'n Zoon schep ik een groot welbehagen!"
Maar Hij wilde ook dat de mensen Hem zagen. Dat moest wel, want Hij zou gaan lijken op die koperen slang in de woestijn. Daar moesten de mensen ook naar kijken; wie niet keek, stierf. Welnu: Jezus wil gezien worden. Niet om er Zelf iets mee te worden, maar om jou en mij te behouden én om Zijn Vader weer zichtbaar te maken voor ons verduisterd mensenverstand. Wat een gave Gave!

De ontvanger

De grote vraag is tot slot: wat doen wij met deze Gave? Want terecht wordt erop gewezen dat Hij aan 'ons' is gegeven. Bijzonder is de boodschap van de engel aan de herders: "Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal; Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids." Je mag dat 'u' ook vrij vertalen met "speciaal voor u"! Een exclusief geschenk van de hemel!

Met een speciaal doel: onze zaligheid realiseren. God gaf Zijn Zoon om ons weer eeuwig gelukzalig te maken. Daar kun je toch niets tegen hebben? Dan is toch die vraag niet zo vreemd: "Wat doe jij met dit kostbare Geschenk, deze Gave? En wat is Hij je waard?"

Goede Vrijdag

Eergisteren waren wij bij de opening van een bijzondere tentoonstelling in de Oude Kerk van Delft aanwezig. Een serie schilderijen van Jip Wijngaarden zijn vanaf dat moment te zien in de overzichtsexpositie onder het thema "Remember".

Eén van die schilderijen tekent een treffend aspect van Goede Vrijdag; het heet 'Daar zal Ik u ontmoeten'. Het verwijst naar de instelling van de 'Tent der samenkomst' of hedendaagser vertaald 'de tent van ontmoeting met God'.

'Daar zal Ik u ontmoeten', Jip Wijngaarden, 2011

Het schilderij vertelt hoe de HEERE aan Mozes uitlegde hoe het volk weer met Hem in contact kon komen. Er moest een bok worden geslacht en het bloed moest voor de Ark van het Verbond (linksboven in het schilderij) en op het gouden deksel met de engelen worden gesprenkeld. Er moest bloed vloeien, wilde het volk dat in zonde was gevallen, weer met God kunnen communiceren. Die nieuwe mogelijkheid was het initiatief van God Zelf! Dat bloed zelf kon de zonde van het volk niet verzoenen, maar de HEERE gebruikte dat teken, om ermee naar iets anders te verwijzen. Er zou iets anders gaan gebeuren, waardoor de zonde werkelijk bedekt kon worden en mensen God weer onder ogen konden komen.
Als dat niet zou gebeuren, zouden alle mensen eeuwig in Gods afwezigheid moeten blijven. En dat is de hel ten voeten uit! Deze bizarre werkelijkheid verdoezelen we graag, we leven er gemakkelijk langsheen, maar het is echt de werkelijkheid die we eens onder ogen zullen moeten zien, als er geen verzoenend bloed over onze zonden wordt gegoten. Van een lam? Van een dier? Ja en nee. Kijk maar naar het detail in van dit schilderij:

Op treffende wijze heeft Jip dat geschilderd, rechtsboven in het schilderij: Jezus Christus, Gods Eigen Zoon, heeft gedaan, wat geen mens kon en wat uiteindelijk ook geen lam kon bewerkstelligen: Hij gaf Zijn leven, vrijwillig. Hij riep uit: "Het is volbracht". Niet alleen Zijn taak zat erop, ook het werk was klaar, waardoor de weg tot God weer open ging. We zien mensen buigen voor het kruis. In eerbied, diep ontzag en intense dankbaarheid zetten we ons neer bij het kruis. Goede Vrijdag is met recht een goede vrijdag: hét kantelpunt in de wereldgeschiedenis; noem het maar de belangrijkste dag aller dagen. Door Jezus offer is er eeuwig leven mogelijk, in plaats van de eeuwige dood en dat moet iedereen weten! Hij verdroeg de Godverlatenheid, zodat wij niet meer door God verlaten behoeven te worden.

Ik zie mensen buigen, maar … kijk eens goed, ze dragen koffers. Zijn het reiziger? De schilderes heeft er zeker een link mee gelegd naar de wegvoering in de Tweede Wereldoorlog. Dat is namelijk ook een bloedrode draad door de tentoonstelling.

Maar ik zie er ook dit in: ons leven is een pelgrimsreis. We zijn reizigers naar de eeuwigheid, hoewel we ons misschien heel druk kunnen maken om ons aardse bestaan, onze tijdelijk rust en voorspoed. Echter… dat is wel tijdelijk. Zet je koffer eens neer, laat de echte werkelijkheid op je inwerken. Buig voor deze Man van Smarten, Die Zijn leven heel bewust aflegde, om het met Pasen weer op te nemen. Belijdt je schuld aan Hem (als je dat nog niet hebt gedaan) en laat je reinigen, daar bij het kruis. Zodat God ook jou weer kan ontmoeten; en jij Hem.
 
Hoe weet je nu zeker dat dit offer écht genoeg is (en dat er dus niet nog iets bij hoeft)? Wel, dat vieren we met het Paasfeest: God de Vader wekte Zijn Zoon weer op en daarmee toonde Hij aan de wereld hoe trots Hij op Zijn Zoon was. Wat is Hij Zijn Vader trouw geweest! Zo'n liefde voor Zijn Vader, daar nam Hij genoegen mee. Het was niet alleen volbracht, het was ook goedgekeurd, gecertificeerd. Voor eeuwig genoeg!

Aan het einde van de wereldgeschiedenis zal Jezus terugkomen. Dan zal God ons allemaal live ontmoeten. Het is niet om het even hoe je Hem dan onder ogen komt. Hij zal een vraag stellen. Niet 'Tot welke kerk behoorde je?' of 'Tot welk volk behoorde je?' of 'Hoeveel carrière heb je gemaakt in het zakenleven?', maar: "Wat heb je met Mijn Zoon gedaan? Heb je gezien wat Hij voor Mij heeft gedaan? En wat Hij voor jou heeft willen doen? Wat deed je ermee?" 
Het is elk jaar weer Goede Vrijdag, ook vandaag. Maar… heb je het goede van die Goede Vrijdag al ontdekt? Voor jou persoonlijk? Of laat je Jezus schouderophalend hangen? Het heeft nogal wat gekost! En jouw toekomst is ermee gemoeid. Die ontmoeting gaat er komen, die heeft Jezus geregeld. Vandaag is de vraag: hoe ga je die ontmoeting tegemoet?